2 nachten verder. Ik heb de eerste nacht eigenlijk niet geslapen. Constant wakker en met je hoofd bij je broer. ’s Ochtends rond 9 uur uit bed. En ik ben echt een enorme uitslaper, totaal geen ochtendmens. Samen met mams beneden. Praten over Nils dat hij altijd zo vrolijk was en gelukkig met zijn huisje. Vriendin aan de deur die ons dwingt om te eten en te drinken. Steeds maar mensen aan de deur.

Als ik hiervoor verhalen las van mensen die iemand verloren en dat er constant mensen over de vloer hadden, dacht ik ‘Wat lijkt me dat irritant. Zoiets wil je toch met je eigen gezinnetje verwerken.’ Maar het is zo ontzettend fijn. Je hebt geen idee. Mensen die kopjes koffie maken, afwassen, je herinneren dat je moet eten en er gewoon zijn om je beet te houden of om praatjes over andere dingen te maken.

Mijn broer ligt hier niet ver vandaan opgebaard in het centrum waar hij donderdag ook begraven word. Tot nu toe zijn mijn ouders elke dag bij hem geweest. En ook mijn vriend, Dwight, wil steeds naar hem toe. Ik ben vandaag voor het eerst even mee geweest. Niet om naar hem te kijken. Maar dat ik toch dicht bij hem ben. En dat ik mensen tegen hem hoor praten.

De rouwkaart is gemaakt en hij is prachtig. Mijn vader heeft de tekst gemaakt. En ik heb bedacht dat zijn kat, Bogey, op de achtergrond moet. Als laatst staat de tekst ‘Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan. Maar je moest waarschijnlijk gaan.
Uit een lied van Brainpower. En dat klopt.

Samen met mijn vader heb ik 2 liedjes uitgekozen die ze zullen draaien. 2 unlimited - no limit. Die CD ging vroeger altijd met hem mee en werd ook gedraaid in de auto. En Wierd al yankovice - Jurassic park. Hij luisterde dat zo ontzettend vaak.

Mijn vader en ik zullen ook wat zeggen. Ik heb nog geen idee wat en ook niet hoe het zal gaan. Maar dat was een van de eerste dingen waarvan ik dacht ‘Dat moet!’.

Ik heb vanmiddag allerlei foto’s uitgezocht en laten printen. Want we willen in zijn kist een foto leggen van ons met hem samen. Hij was gek op foto’s.

Het gaat met up en downs. Gevoelens wisselen zich af. Het ene moment zit je lachend over hem te praten. Dat hij gelukkig was en altijd vrolijk. Dan ben je weer helemaal kapot en mis je hem zo.

Op dit moment denk ik het is leuk geweest. Nils, kom maar weer bij ons.

Ik kan me er niet overheen zetten dat we na het verlies van iemand die zo dichtbij één van ons stond, gewoon de volgende dag weer verder gaan met oppervlakkig praten over make-up.
Zie dit maar als ‘een minuutje stilte’ voor Nils.
Wij zijn vrijdag 12 februari weer terug. Vrijdag en zaterdag zien jullie een update van mij (Linda), als Sanne het dan weer ziet zitten om iets te schrijven zie je haar zondag en anders zien jullie haar vanzelf weer verschijnen.
Mijn excuses voor het ongemak, maar ik ben er van overtuigd dat jullie dit volkomen zullen begrijpen. Zulke lieve bezoekers hebben wij nu eenmaal

Ten eerste wil ik jullie hartelijk bedanken voor de vele lieve berichten. Het doet me echt ontzettend goed dat mensen mee leven en aan me denken.

Nils woonde sinds 30 december 2008 op zichzelf. Dat ging goed. Hij genoot ontzettend van zijn plekje met zijn eigen spulletjes. Hij had epilepsie. Hij had medicijnen die er voor zorgde dat zijn aanvallen vooral ’s nachts kwamen. Dat waren er zo’n 4/5 per nacht. Daar merkte hij niet veel van. Toen hij hier nog thuis woonde, heb ik hem 2 keer gevonden dat hij een zware aanval had waar hij niet uit kwam. Hij had het benauwd en reageerde amper. Dan belde ik snel de huisarts die hem iets gaf en dan kwam hij langzaam weer bij. Waarschijnlijk is ditzelfde vannacht of vanochtend gebeurd. Mijn moeder gaat elke zaterdagochtend boodschappen doen. Toen hij zijn telefoon niet opnam en de deur niet open deed, ging ze zelf naar binnen. Daar vond ze mijn broer naast zijn bed aan. Hij reageerde niet en lag op zijn buik. Maar toen ze voelde dat hij nog warm was heeft ze binnen no time 112 gebeld. En heel snel was er ambulance, politie en brandweer. Binnen 5 minuten was ik er met mijn vader en Dwight. Wij hebben op de gang staan wachten omdat er zo’n 15 mensen met hem bezig waren en hij lag op de gang. Na ongeveer 3 kwartier kwam een politieagent het slechte nieuws aan mijn vader vertellen. Ik ben over het balkon naar binnen geklommen omdat ik mijn broer liever niet meer wil zien. Tenminste, niet dood. Dat heeft er onder andere mee te maken dat hij door zijn epilepsieaanval verkrampt en opgezwollen is. Ook heeft hij waarschijnlijk zijn tong kapot gebeten dus zijn lippen zijn dik en er komt bloed uit zijn mond.

Heel de dag zijn er al mensen bij ons. Vrienden en familie. Het is erg fijn dat er steeds mensen zijn en zoveel mensen wat laten horen. Dat doet een mens zoveel goed. Het doet vooral veel pijn om zijn vrienden, opa, oma.. dit trieste nieuws te laten weten. Zij kennen hem bijna allemaal langer dan ik.

Hij word donderdag om 14.00 begraven in besloten kring.

Nils wilde nooit als een patient behandeld worden. Hij wilde zijn eigen leven leiden. Niemand moet hem dan ook herinneren als de jongen met die ziekte, epilepsie. Maar de jongen die iedereen hielp met computerproblemen, tot diep in de nacht zat te gamen met zijn vrienden, gek was op Disney, Freddy Krueger en gek was op eten.

Nils bekeek altijd mijn filmpjes. En als we elkaar zagen zei hij er altijd wat over.

Hij had een jaar geleden een kat, Bogey, uit het asiel gehaald. We hebben hem gelijk in huis genomen en hij is nogal van streek. En we hebben nog 2 katten dus dat word nog een beetje vechten. Maar hoe dan ook, hij blijft hier.

Lievelievelieve Nils, ik hoop dat je gister na te hebben gegamed met Arjan lekker en gelukkig in slaap bent gevallen en dat je deze ochtend niet hebt mee gemaakt. Iedereen praat over je als een levensgenieter en iemand die iedereen wil helpen. Met jouw humor. We missen je nu al. Ik zal zorgen dat nevernooit iemand jou vergeet!

Een hoop van jullie hebben het al gelezen via twitter. Sanne is vandaag haar broer Nils - op veel te jonge leeftijd - verloren.
Het is dan ook begrijpelijk dat ze misschien even niet aanwezig zal zijn en mocht er dus geen update staat op woensdag, vrijdag of zondag, weten jullie bij deze waarom.
Lieve berichten etc aan Sanne kan je hier bij de comments kwijt.

Na Sanne vond ik het ook mijn beurt om jullie mijn top 5 oogschaduws te laten zien.

5

Op 5 staat Eyestudio intense chic van Maybelline.

Een fijne - niet al te dure - oogschaduw met simpele kleurtjes met veel pigment. Gewoon lekker klein en handig om mee te nemen.

4

Op 4 een oogschaduw die al jaaaren niet meer te krijgen is. Ik heb hem ooit gekregen van mijn oma. California whisper browns van Max Factor.

Een superaantrekkelijk doosje met daarin 6 prachtige zachte kleuren die echt van TOPkwaliteit zijn. Dit zijn echt de perfecte oogschaduws om een mooie matte look mee te maken.

3

Op 3 Get baked van Urban Decay.

Mijn meest recente nieuwe palletje en gelijk al in de top 3! Dat zegt een hoop over een palletje en jullie hebben in de review al kunnen horen wat ik te zeggen heb hierover.

2

Op 2 staat 5 couleurs 553 élégante van Christian Dior.

Werkelijk prachtige kleuren van echt de ultieme kwaliteit. Een heerlijk duur palletje dat je écht dat luxegevoel geeft. Ik gebruik hem bijna niet, omdat ik gewoon niet wil dat hij ooooit opraakt haha. Erg zonde natuurlijk, want hij staat zelfs in mijn top 2! Mijn voornemen is dan ook dat ik hem vaker ga gebruiken.

1

Op 1 staat For your eyes only Smokey eyes van NYX.

NYX is een budgetmerk en toch staat hij op mijn nummer 1. Dan moet het toch wel erg goed zijn. In dit palletje zitten gewoon echt alle kleurtjes die je onderweg eens nodig kan hebben. Er zijn zoveel verschillende looks mee te maken dat dit het palletje is dat ik meeneem als ik ga logeren of op vakantie ga etc. Ik maak er mijn feestlooks mee (de ultieme smokey eye), maar ook juist mijn dagelijkse looks. Deze gebruik ik de laatste maanden echt dagelijks. Love it!

Afgelopen zondag waren Dwight en ik 1,5 jaar bij elkaar. Om dit te vieren gaf ik hem o.a. een weekendje Antwerpen cadeau. We zijn daar al 2x eerder geweest en genieten daar altijd super. Ons favoriete plekje is de sushibar.

Met de lopende band.

Mijn favoriete winkel is absoluut Urban outfitters. Ik kan daar echt wel een tijdje rond dwalen en alles heel goed bekijken. Ze hebben daar de meest bizar leuke dingen. Van kleding tot bekers, van boeken tot sieraden. En echt te leuk! Hier een paar leuke voorbeeldjes:

Brigette’s Boutique

Jenieke van Beautymess vroeg me of ze me mocht interviewen. Altijd leuk!
Het interview is te lezen op haar site.

Charlie is hier nu alweer een maand, dus jullie zijn vást benieuwd hoe het met de kleine meid gaat.

Hoe gaat het met de zindelijkheid?
Half. Ze gaat op de mat zitten bij de tuindeur als ze moet plassen of poepen, als je niet direct reageert dan geeft ze een piepje. Als je dan nog niet reageert, dan gaat ze natuurlijk gewoon dr gang in de kamer. Ze geeft het dus wel al prima aan, maar met uitlaten doet ze meestal nog niets. De laatste 3 dagen begint hier verandering in te komen, ze heeft al 3x een plasje gedaan en 1x een poepje met uitlaten, dus we komen dr wel!

Hoe gaat het met slapen?
Ze slaapt beneden in dr bench. Dit doet ze nu helemaal zonder te piepen, maar ze zit wel echt vast aan bepaalde tijden. Het gaat alleen goed als ze om 23:30 naar bed gaat en om 06:30 er weer uit wordt gehaald. Als ik 5 minuten te laat ben met opstaan, gaat ze geheid piepen. En 10 minuutjes eerder naar bed werkt ook niet. Dus daar zit ik voorlopig nog aan vast, maar uiteindelijk zal dat half 7 ook wel 7 uur of zelfs half 8 kunnen worden.
Als ze dan trouwens wakker wordt krijgt ze eten, gaat ze even naar buiten en daarna nog even een uurtje met mij mee naar bed. Dat vind ze heerlijk! Dan kruipt ze helemaal tegen me aan, legt dr neus in m’n nek en gaat lekker nog even slapen.

Hoe gaat het met eten?
Ze at dr brokjes steeds braaf op, maar de laatste dagen leek ze er op uitgekeken. Ik heb nu dus Viyo hondenyoghurt voor dr gekocht en dat druppel ik er overheen en nu eet ze het weer met smaak op. Hondenyoghurt is speciaal voor hondjes die lastig eten, maar er zitten ook veel vitamines, mineralen en andere goede dingen in. Helpt bij de weerstand en spijsvertering, dus dat is sowieso wel goed voor dr.

Hoe gaat het met verzorging?
Tandjes poetsen vind ze geen probleem, borstelen vind ze helemaal niks. Ik heb een massageborstel erbij gekocht, want de gewone borstel vond ze heel eng. Met de massageborstel en wat koekjes begint ze er nu redelijk aan te wennen. Verder krijgt ze voor dr tandjes elke dag een dentastix. Wassen met shampoo en dergelijke hebben we nog niet gedaan, dus geen idee hoe ze dat gaat vinden.

Verder nog wat?
Ze is echt zo onvoorstelbaar lief! Ze ligt heel vaak bij me op de bank en dan drukt ze echt dr neusje in m’n nek en ligt ze echt te knuffelen.
In de auto is ze heel rustig en gaat ze meestal slapen.
Alleen thuis blijven gaat wel oke, maar wel maximaal een uurtje of 3.
Ze kan al heeeel goed reageren op ‘Charlie zit!’ en ‘Charlie hier’ gaat redelijk. Verdere commando’s kent ze nog niet of negeert ze nog.
De bal apporteren doet ze super, vind ze ook een geweldig leuk spelletje. Helaas werkt ‘Charlie los’ dus nog niet, dus is het een aardig gevecht om de bal dan weer terug te krijgen :p
Al met al groeit ze superhard, is ze onwijs lief en ben ik absoluut DOL op dr!